Αγόρια, ντροπή σας τέτοιο κοκκίνισμα δεν μου το έχει κάνει κανείς σας!


 

Να το πω; Ε, θα το πω και ας εκτεθώ, δεν κρατιέμαι... Αγόρια, σας πήραν τα σώβρακα τα κορίτσια στο φλερτάκι! 
Κάπου εκεί αργάμιση το μεσημέρι σηκώθηκα με την τσίμπλα στο μάτι να πάρω το καθημερινό μου καφεδάκι και το κουλούρι Θεσσαλονίκης .... ε δεν κόβονται και μαχαίρι, οι συνήθειες του Βορρά... Μισοξυπνημένη προσπέρασα τον δικό μου φούρνο κι έτσι βρέθηκα σε έναν παρακάτω καινούργιο, ας δοκιμάσω κι απ εδώ τα κουλούρια τους είπα και μπήκα. Υπήρχε μια σχετικά μικρή ουρά χαζολόγαγα κι εγώ στα γλυκά την αμαρτία μου την λέω... και τσουπ ένα μικρό χαριτωμένο κοριτσάκι περί τα 20-22 με ρωτάει αν θέλω κάποιο απ τα γλυκά.Της απαντώ πως πολύ θα τα ήθελα όλα ,άλλα θα αρκεστώ στο κουλουράκι μου σκέτο. Μου σκάει το λοιπόν ένα χαμόγελο πλατύ και μου λέει « Είσαι πιο γλυκεία και απ τα γλυκά που πουλάμε» .Εγώ καθότι και λίγο ζώον όρθιο σε αυτά ,την ευχαρίστησα απλά και προχώρησα προς την άλλη ουρά για τον καφέ. Έσπευσε η μικράν να με εξυπηρετήσει εκείνη ,κάνοντας νόημα στον άλλον υπάλληλο ,σκέφτηκα και εγώ άμεση εξυπηρέτηση το προσωπικόν εδώ μπράβο. Είπαμε καθότι κοιμάμαι όρθια... Μου φτιάχνει τον καφέ όλο χαρά και προθυμία, μου διαλέγει και το πιο φρέσκο κουλουράκι, όπως μου τόνισε και την ώρα που πάω να πληρώσω για να λάβω το φίλτρο της κοιμωμένηςςς Βασιλοπούλας... τον καφέ εννοώ και να του δίνω η αγουροξυπνημένη, απλώνω τα χέρια μου και εκείνη την στιγμή μου πιάνει το καρπό η μικράν.... όλο νάζι και ένα βλέμμα μες το υπονοούμενο λεγοντάς μου « Πότε θα σε ξαναδώ;» Πάγωσα σαν παγωτό που λέει και ένας φίλος μου σε τέτοιες περιπτώσεις, κουβέντα δεν είπα , αλλά ένοιωθα τα μαγουλά μου να καίνε απ τη ντροπή μου,πήρα τα πράγματα και κατευθύνθηκα γρήγορα στην έξοδο.... εκεί στα μισά που εύχεσαι να ανοίξει η Γη να σε καταπιεί, την ακούω να λέει πως θα κοιτά συνεχώς την πόρτα για να με ξαναδεί....μπήκα στα αμάξι κι άρχισα να αναρωτιέμαι, μήπως μου έκανε πλάκα. Κοίταξα να δω τι φοράω.... καθότι έχω και το συνήθειο να κυκλοφορώ όπως να ναι....με κρυφές ματιές στον καθρέφτη τσέκαρα σουτιέν; φόρεμα απ την καλή; όλα κομπλέ και η μούρη κατακόκκινη σαν τον απ αυτόν της μαιμούς!
Αγόρια, ντροπή σας τέτοιο κοκκίνισμα δεν μου το έχει κάνει κανείς σας!
Άννα Αλεπού